5 passen: een zware opgave!

Afgelopen woensdag hebben we onze sponsortocht in de Dolomieten gefietst. Het werd een hele zware dag, met hoogte- en dieptepunten. Zowel letterlijk als figuurlijk. Niet alle renners hebben de finish op de top van de Sella-pas kunnen halen. 's ochtends moest Maarten moest afhaken vanwege een griep, later op de dag kwamen Hans en Martijn zwaar ten val. 


De avond voor de zware tocht meldt het support-team zich in de standplaats Canazei. De heren Simon, Luuk, Kees en Herman begeleiden ons tijdens de zware tocht. Klaas wil zelfs de eerste pas, de Fedaia, met ons mee fietsen omhoog. Hij wil graag ervaren hoe zwaarhet is en wil daarom graag de plek innemen van de grieperige Maarten. Het zou geen lange avond worden, want iedereen wil graag op tijd naar bed.
's Ochtends is het immers vroeg dag.

Die woensdag om 7 uur staat iedereen klaar voor vertrek. De eerste pas is de Fedaia, een mooie inkomer. Niet al te lang en ook niet heel steil. De klim verloopt dus ook heel goed, hoewel supporter Klaas het flink zwaar heeft op deze helling. Maar ook hij bereikt de top en daalt samen met de rest af. Na wat omzwervingen vanwege een verkeerd gekozen weg bereiken we de voet van de passo Giau. De zwaarste pas van de dag, kilometerslang meer dan 10% stijgingspercentage! Klaas weet dat ook niet hoe snel hij zich moet melden bij de bus van het support-team, dit zou te heftig worden! Maar de overige fietsers gaan er voor zitten, en na een stevige klim bereikt iedereen zwetend de top. Daar worden we supergoed verzorgt door onze supporters met een vers broodje, bananen en liters water.

In de afdaling van de Giau gaat het mis. In een flauwe bocht botsen Martijn en Hans tegen elkaar aan, en ze komen zwaar ten val. Het ziet er eerst niet best uit, maar gelukkig blijken beide renners nog aanspreekbaar. Dankzij ons support-team kunnen beide renners snel naar het ziekenhuis in Cortina 'd Ampezzo worden gebracht, en daar blijkt dat Martijn zijn sleutelbeen complex heeft gebroken. Hans komt er met een aantal hele flinke schaafwonden vanaf. Het zal wel een poos duren voordat beide heren weer helemaal hersteld zijn!

Ondertussen zijn de overige fietsers doorgegaan, op weg naar de Valparola. Dat blijkt een killer. Geen van de renners zit lekker op de fiets vanwege de valpartij, en bovendien worden extra klimkilometers gefietst doordat de routebeschrijving even niet zo duidelijk is. Na een dik uur klimwerk wordt de top van de pas bereikt. Tenminste, dat lijkt zo. Echter, het blijkt dat er nog een afslag moet worden genomen! Nog verder langs een kale rotswand omhoog, door een desolaat gebied. Pas enkele zware kilometers later bereiken we de top.

Afdalen dus. In het dorpje aan de voet van deze pas verenigen we ons met Luuk, Simon en Kees. Zij hebben ondertussen behoorlijk heen en weer gereden tussen het ziekenhuis in Cortina en onze basis in Canazei om de gewonde Martijn en Hans terug te brengen. Onder begeleiding van onze supporters klimmen we nu omhoog naar de Gardena. Het wordt nu echt moeilijk, want dit is al de vierde pas. Toch bereikt iedereen de top, en dan is het alleen de Sella-pas nog! 
Op de Sella wordt nog éénmaal alles gegeven. Alle energie wordt overgebracht op de pedalen! En uiteindelijk bereiken de 7 overgebleven renners de top van de Sella. En dat is een magnifiek gevoel!
Klik hier voor de foto's!

Nieuwe fietspakjes!

Er zijn nieuwe fietspakjes voor het Cycling for a Better Future-team in de maak! Dankzij een bijdrage van een aantal bedrijfssponsors is dat mogelijk. Het worden flitsende fietstenuutjes in onze "bedrijfsskleuren". Met veel groen dus. En er komt een mooie verwijzing op naar het doel waarvoor we fietsen: Kinder-Rijk.

De sponsors die vermeld worden op het shirt zijn:
 - NNAM assurantiemakelaars, Groningen
 - TIB, installatiebedrijf, Haren
 - Janssen tuinspecialist, Zuidlaren
 - Steenbergen fietsen, Zuidlaren en Groningen
 - Joel autobedrijf, Groningen
 - De Bedrijfsvoerders adviesbureau, Amsterdam
 - Atos automatisering, Groningen
 - Schilderwacht, Emmen
 - Cicom projectmanagement, Rolde
 - A&H installatiebedrijf, Haren

De Koppenberg

Een week geleden fietsten we weer de Ronde van Vlaanderen voor Wielertoeristen, een zware tocht van 140 kilometer over kasseien en met steile klimmetjes. Voor mij alweer de vierde keer dat ik deze ronde heb gereden, en altijd weer is het één van de hoogtepunten van het fietsseizoen. Een groot fietsevenement dat 15.000 wielrenners aantrekt.

Vooraf was de Koppenberg mijn angstgegner. Deze klim is nog geen kilometer lang, maar het gaat wel 22% steil omhoog over gladde kasseien. Voor mij de meest zware kilometer van de ronde!

Ik ben nog nooit fietsend naar boven gekomen. De gladheid speelde mij parten, of de smalle weg werd versperd door andere omvallende wielertoeristen. Daarom heb ik op de Koppenberg altijd stukken moeten lopen. Of klauteren eigenlijk, want zo steil is het wel. Dit voelt mij als een smetje, dat het mij nooit is gelukt. Niet meer dan dat hoor. Een smetje, maar dan wel een hardnekkige… Zou het dit jaar wel lukken om smetje weg te werken?

Hierbij een verslag van Mijn Koppenberg!

Profiel van de Koppenberg

Na ongeveer 50 kilometer fietsen is de eerste verzorgingspost. En ik weet het: de eerstvolgende klim is de Koppenberg. Mijn fietsmaten weten het natuurlijk ook, maar niemand heeft het er over. Voor de Koppenberg hebben alle fietsers ontzag.

We fietsen verder, en al snel komt de Koppenberg in beeld. Daar bovenop, daar waar die grote tent staat, daar ben ik strakjes ook! Maar we zwijgen erover tegen elkaar. Zo gaat dat in het peloton. Maar er is wel alom verontwaardiging als we zien dat een groepje fietsers een andere weg kiest, en de Koppenberg links laat liggen. Wij fietsen verder, door de Vlaamse velden, op weg naar die ene bult.

Dan komt het in beeld. Daar bij dat groepje huizen, gaan we linksaf, en daar is de klim. De hobbelige kasseienstrook strekt zich recht voor mij uit. Steil naar boven gaat het, vooral tussen de bomen verderop. Daar achter zijn de kleine huisjes van een dorpje zichtbaar.

Er staat publiek. Nu komt het. Op tijd schakelen. Naar het allerlichtste verzet: een klein tandwieltje voor en zo groot als maar kan achter. Dat mag hier

De eerste vijftig meters van de klim vallen mee, mijn fiets dokkert over de kasseien. Maar dan gaat het steil omhoog. Nu kan ik nog sneller op mijn lichtste verzet, maar ik doe het niet. Ik laat mijn fietsmaten vooruit gaan, ik wil ruimte voor mij hebben. Ik kies ook niet het verleidelijke gootje aan de zijkant van de weg, daar kom je zo toch niet meer uit. Gewoon middenop over de kasseien. De hartslag? Niet aan denken…

Dan volgt direct het allersteilste stuk. Tussen de bomen, waar de weg het smalste is. Stáán! Fietsers voor mij vallen om hier, er wordt gelopen, mensen glijden uit. Alles uit de kast nu. “Opzij! Opzij!” roep ik, en er wordt ruimte gemaakt. Staand op de pedalen. Het lukt! Voor het eerst in mijn wielercarriëre fiets ik dit steile stuk!

De fiets zoekt zelf zijn weg over de kasseien. Handjes los op het stuur. Ik ben er nog niet, maar dit geef ik niet meer uit handen. Nu een stuk van een procentje of 12, en er is wat publiek dat aanmoedigt. Dank jullie, ik kan het gebruiken!  Halverwege de klim ben ik ooit gevallen, nu gaat het beter. Daar zie ik de top al, bij dat spandoek. Maar het wordt weer steiler. Opnieuw staan op de pedalen. Nog een keer alles geven, nog één keer volle bak, nog één keer laten aanmoedigen door het publiek. Dan kom ik aan op de top. Lachen voor de foto. De Koppenberg, gelukt! Yes!

Yes!!

Kan het nog zwaarder? Ja, dat kan!

Een tijdje geleden is de fietsgroep van Cycling For a Better Future bij elkaar geweest, en we hebben het gehad over de fietsplannen in 2012. En we zijn er nu uit! We gaan naar Canazei, Italië. Dit jaar zijn de Dolomieten ons terrein: het gebied van de Sella-pas en die legendarische Passo Pordoi. Het wordt een prestatietocht die flink zwaarder moet zijn dan die van vorige jaren. 
Kan dat nog? Ja, dat moet kunnen!


Opnieuw zaten we er weer: in Perron 36 in Groningen, het eetcafé van Harry en Inge. Inmiddels wordt het al een beetje een traditie dat juist daar de plannen worden gesmeed voor het nieuwe fiets-seizoen. 
En deze keer hadden we nieuwe mensen bij de fietsgroep: Alwin, Hans en Martijn. Enthousiaste fietsers die eerder hadden gezegd dat ze ook graag eens in de bergen wilden fietsen. Ook nieuw in de groep: Alexander. Hij was helaas niet van de partij in Perron 36, maar zal wel meefietsen in de Dolomieten.
Alwin, Hans, Martijn en Alexander: welkom bij de club en succes dit jaar!


De Dolomieten, dat wordt het dus dit jaar. Standplaats Canazei. Vanuit die plaats kan je fantastisch rondjes fietsen over verschillende bergpassen. Ideaal voor ons dus. We gaan daar naar toe in de derde week van juni, dus er is nog tijd om te trainen. En dat is nodig! Want we hebben grootse plannen: de tocht die we in gedachten hebben zal flink zwaarder zijn dan die van vorige jaren.... Maar, we kunnen natuurlijk ook veel steun gebruiken in de vorm van sponsorgeld. Want we fietsen dit jaar weer voor Kinder-Rijk!

Het Sella-massief

LITINDO Tour 2011

Beste mensen,

De LITINDO Tour is achter de rug! En het was een superdag! Een mooie route om de stad Groningen, en af en toe ook even in stad.
Bij 9 kerken zijn we gestopt om daar de opbrengst van de LITINDO-actie op te halen. En we zijn daar goed verwend. We hebben allerlei receptjes uit de Indonesische keuken uit mogen proberen.
Nieuwsgierig naar de foto's? Zoek maar even naar de link, elders op deze pagina....

Van der Sloot net terug van de Bedumer rijstvelden...

Litindo

Het Team van Cycling for a Better Future heeft afgelopen zomer gefietst voor Kinder-Rijk. Veel mensen uit onze directe omgeving hebben ons gesponsort, waarvoor onze dank! We willen daarvoor graag iets terug doen.

We hadden al besloten om een fietsclinic te geven in de afgelopen maand september, maar dat lukte even niet door omstandigheden. Ook in oktober zit het er niet in en daarom hebben we dat verplaatst naar volgend voorjaar. We gaan ons nog wel inzetten voor Litindo. Dat lukt ons wel omdat de Litindo-mensen dat zelf regelen. We doen dat graag, veel van onze sponsors dragen Litindo ook een warm hart toe. Litindo zorgt voor de vertaling van christelijke literatuur in het Indonesisch.

Maar wat gaan we dan doen? Litindo heeft nu een financiële actie, en op de finale-dag gaan wij fietsen. Op die dag, 29 oktober, zullen wij het voortouw nemen bij een fietstocht langs een aantal kerken in en om de stad Groningen. Gewoon even een rondje stad, zoals we wel vaker doen tijdens onze training. Alleen nu stoppen we onderweg dus af en toe, want wij halen de opbrengst van de Litindo-actie op bij al die kerken.

En het leuke is: iedereen mag meefietsen! Nou ja, als je een beetje een conditie hebt tenminste. En een racefiets... en een helm...en zin in een leuke dag!
Meer weten? kijk op http://litindo.org/litindo-tour-2011

En volgend jaar? Dan fietsen we vast weer voor Kinder-Rijk, en dan beginnen we met die clinic!

Opbrengst actie bekend!

De actie Cycling For A Better Future 2011 heeft €6692 opgebracht! En dat gaat allemaal naar Kinder-Rijk. Alle sponsors heel hartelijk bedankt!

We zijn hier erg blij mee, we overtreffen daarmee de opbrengst van vorig jaar ietsje. En dat hadden we niet verwacht, want het zag er eerst niet naar uit. De financiele crisis gooide wat roet in het eten. Maar dankzij een extra krachtsinspanning op het laatst toch nog een mooie opbrengst!