Het begon zo mooi vandaag. Op tijd opgestaan, lekker ontbijtje met Andrea, fietskleren aan en van start voor een heerlijk ochtendje trainen.
Maar al snel ging het mis. Nog maar 9 kilometer van huis botste onze Pieter op de Groningerstraat in Midlaren frontaal op een andere fietser. De bocht waar het gebeurde is er eentje van de categorie 'rotbocht' en dat heeft Pieter geweten. Kermend van de pijn voelde hij aan zijn linkerschouder en wist al vrij snel dat dit niet goed zat.
De ambulance was snel ter plaatse en ook de opgetrommelde hulptroepen Folkert en Coby.
In de eerste instantie werd de voorzichtige diagnose gesteld dat de schouder uit de kom zou zijn. Het maakte Pieter allemaal niet meer uit, hij is namelijk erg allergisch voor pijn. Omdat het mogelijk ook een breuk in het sleutelbeen zou kunnen zijn is hij voorzichtig in de ambulance getild en verder onderzocht. De fietskleding moest uit. Vaak gebeurd dit met behulp van een schaar maar Pieter heeft de ziekenbroeders ervan kunnen overtuigen dat juist dit fietsshirt echt niet kapot mocht. Het was namelijk het shirt van onze tocht over de Stelvio en daar zit natuurlijk een beetje emotionele binding aan vast.
Aan het infuus en met flinke pijnstillers op is hij vervoerd naar het UMCG voor nader onderzoek.
Coby heeft de fiets meegenomen zodat Henk er even naar kon kijken en Pieter eventueel morgen weer een rondje zou kunnen doen.
Inmiddels was Andrea al thuis opgehaald door Folkert en tegelijkertijd met de ambulance kwamen ze bij het UMCG aan.
Onderzoek en een paar röntgenfoto's verder was al snel duidelijk dat het inderdaad een gebroken sleutelbeen was. Flink balen en erg pijnlijk. "We doen daar verder niet veel mee, beste Pieter. Gewoon in een mitella en rust, dan groeit het vanzelf weer aan elkaar." was het nieuws van de dokter.
Na een paar uur weer thuis en gelijk de familie inlichten natuurlijk want onze Pieter is een drukke man. Hij zou namelijk nog even klussen 's middags bij dochterlief. Dat is nu even een paar weken uitgesteld...
Sterkte Pieter!!
