5 passen: een zware opgave!

Afgelopen woensdag hebben we onze sponsortocht in de Dolomieten gefietst. Het werd een hele zware dag, met hoogte- en dieptepunten. Zowel letterlijk als figuurlijk. Niet alle renners hebben de finish op de top van de Sella-pas kunnen halen. 's ochtends moest Maarten moest afhaken vanwege een griep, later op de dag kwamen Hans en Martijn zwaar ten val. 


De avond voor de zware tocht meldt het support-team zich in de standplaats Canazei. De heren Simon, Luuk, Kees en Herman begeleiden ons tijdens de zware tocht. Klaas wil zelfs de eerste pas, de Fedaia, met ons mee fietsen omhoog. Hij wil graag ervaren hoe zwaarhet is en wil daarom graag de plek innemen van de grieperige Maarten. Het zou geen lange avond worden, want iedereen wil graag op tijd naar bed.
's Ochtends is het immers vroeg dag.

Die woensdag om 7 uur staat iedereen klaar voor vertrek. De eerste pas is de Fedaia, een mooie inkomer. Niet al te lang en ook niet heel steil. De klim verloopt dus ook heel goed, hoewel supporter Klaas het flink zwaar heeft op deze helling. Maar ook hij bereikt de top en daalt samen met de rest af. Na wat omzwervingen vanwege een verkeerd gekozen weg bereiken we de voet van de passo Giau. De zwaarste pas van de dag, kilometerslang meer dan 10% stijgingspercentage! Klaas weet dat ook niet hoe snel hij zich moet melden bij de bus van het support-team, dit zou te heftig worden! Maar de overige fietsers gaan er voor zitten, en na een stevige klim bereikt iedereen zwetend de top. Daar worden we supergoed verzorgt door onze supporters met een vers broodje, bananen en liters water.

In de afdaling van de Giau gaat het mis. In een flauwe bocht botsen Martijn en Hans tegen elkaar aan, en ze komen zwaar ten val. Het ziet er eerst niet best uit, maar gelukkig blijken beide renners nog aanspreekbaar. Dankzij ons support-team kunnen beide renners snel naar het ziekenhuis in Cortina 'd Ampezzo worden gebracht, en daar blijkt dat Martijn zijn sleutelbeen complex heeft gebroken. Hans komt er met een aantal hele flinke schaafwonden vanaf. Het zal wel een poos duren voordat beide heren weer helemaal hersteld zijn!

Ondertussen zijn de overige fietsers doorgegaan, op weg naar de Valparola. Dat blijkt een killer. Geen van de renners zit lekker op de fiets vanwege de valpartij, en bovendien worden extra klimkilometers gefietst doordat de routebeschrijving even niet zo duidelijk is. Na een dik uur klimwerk wordt de top van de pas bereikt. Tenminste, dat lijkt zo. Echter, het blijkt dat er nog een afslag moet worden genomen! Nog verder langs een kale rotswand omhoog, door een desolaat gebied. Pas enkele zware kilometers later bereiken we de top.

Afdalen dus. In het dorpje aan de voet van deze pas verenigen we ons met Luuk, Simon en Kees. Zij hebben ondertussen behoorlijk heen en weer gereden tussen het ziekenhuis in Cortina en onze basis in Canazei om de gewonde Martijn en Hans terug te brengen. Onder begeleiding van onze supporters klimmen we nu omhoog naar de Gardena. Het wordt nu echt moeilijk, want dit is al de vierde pas. Toch bereikt iedereen de top, en dan is het alleen de Sella-pas nog! 
Op de Sella wordt nog éénmaal alles gegeven. Alle energie wordt overgebracht op de pedalen! En uiteindelijk bereiken de 7 overgebleven renners de top van de Sella. En dat is een magnifiek gevoel!
Klik hier voor de foto's!